ฟื้นจากเถ้าถ่าน: เส้นทางสู่การแก้แค้นของเธอ

บนชายหาดที่แสงแดดสาดส่องสดใส พันดาวในวัยสิบขวบกำลังก้มตัวลง ตั้งอกตั้งใจมองหาเปลือกหอยสวยๆ อย่างขะมักเขม้น สองมือของเธอประคองเปลือกหอยหลากสีสันเอาไว้ รอยยิ้มแห่งความพึงพอใจผลิบานขึ้นบนใบหน้า

"ดูสิ เปลือกหอยอันนี้สวยจัง! พี่ชาย พี่ต้องชอบแน่ๆ!" พันดาววิ่งไปหาแคมป์ที่รุ่นราวคราวเดียวกันด้วยสีหน้าตื่นเต้น

แคมป์ที่แต่งกายดูดีมีชาติตระกูลนั่งอยู่บนพื้นทราย คิ้วขมวดมุ่น ดูท่าทางอารมณ์ไม่ดีนัก เขาเงยหน้าขึ้นมองพันดาวที่สวมชุดกระโปรงเก่าจนสีซีด แววตาฉายความสงสัยเล็กน้อย

"ให้ฉันเหรอ? ทำไมล่ะ?"

"เพราะพี่ดูไม่ค่อยมีความสุข หนูเลยอยากให้พี่มีความสุขไง" พันดาวอมยิ้มน้อยๆ ยื่นเปลือกหอยให้เขา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความคาดหวัง

แคมป์รับเปลือกหอยมา แล้วเผยรอยยิ้มที่หาดูได้ยากออกมาทันที

"ขอบคุณนะ! เปลือกหอยสวยมาก ฉันชอบ"

"งั้นก็ดีแล้วค่ะ ต่อไปพี่ต้องมีความสุขบ่อยๆ นะ" พันดาวกระพริบตา ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มไร้เดียงสา

"อืม ได้สิ!" แคมป์พยักหน้า มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

ในฤดูร้อนปีนั้น พวกเขาบังเอิญเจอกันที่ริมหาดทุกวัน เมื่อเจอกันก็จะเล่นด้วยกันเสมอ

วันหนึ่ง เท้าของน้องดาวถูกเศษแก้วบาดจนเลือดไหล แคมป์จึงแบกเธอขึ้นหลังพาไปอนามัย

ตอนนั้น เธอซบอยู่บนแผ่นหลังของเขา แก้มแดงระเรื่อเพราะแสงอาทิตย์ยามเย็น หัวใจดวงน้อยเต้นรัวเร็ว

เธอหน้าแดง กอดคอพี่แคมป์แน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว "พี่แคมป์คะ หนูอยาก... หนูอยากอยู่กับพี่ตลอดไป อยากเล่นกับพี่ทุกวันเลย"

บางทีอาจเป็นเพราะแสงอาทิตย์ยามเย็นที่อบอุ่นเกินไป แคมป์จึงให้สัญญาว่า "โตขึ้นพี่จะแต่งงานกับเธอแน่นอน!"

ทั้งสองสบตากันแล้วยิ้ม คำสัญญานั้นดูหนักแน่นเป็นพิเศษภายใต้แสงตะวัน

วันเวลาผันผ่านไปอย่างรวดเร็ว พันดาวเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

ในงานวันเกิดเพื่อนร่วมรุ่น พันดาวดื่มหนักไปหน่อยโดยไม่รู้ตัว เธอถือคีย์การ์ดด้วยอาการมึนเมา ผลักประตูห้องเข้าไป แต่แล้วก็ต้องตกตะลึงกับภาพตรงหน้า

"แคมป์?" เธอมองแคมป์ที่นอนกึ่งนั่งอยู่บนเตียงอย่างตะลึงงัน เขาเติบโตเป็นชายหนุ่มรูปงามและสง่าผ่าเผย เพียงแต่ตอนนี้ดูเหมือนสติจะไม่ค่อยครบถ้วนนัก คงเพราะดื่มมาหนักเหมือนกัน

แคมป์เงยหน้าขึ้น แววตาฉายความตะลึงในความงามวูบหนึ่ง

พันดาวรู้สึกดีใจอย่างท่วมท้นทันที เธอนึกว่าไม่ได้เจอกันตั้งหลายปี แคมป์ยังจำเธอได้ แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงคือ การกระทำถัดมาของแคมป์กลับเป็นการดึงตัวเธอลงไปบนเตียง

ความนุ่มหยุ่นที่หน้าอกบิดเบี้ยวไปตามแรงบีบขยำอันหนักหน่วงของแคมป์ ท่ามกลางความเจ็บปวด พันดาวกลับรู้สึกวูบวาบอย่างประหลาด ยังไม่ทันที่เธอจะเข้าใจสถานการณ์ เสื้อผ้าบนตัวของพันดาวก็ถูกปลดเปลื้องออกไปจนหมดสิ้น

ผิวพรรณขาวเนียนละเอียดกระตุ้นประสาทสัมผัสของแคมป์ เขาไม่อาจควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป ไฟราคะในกายร้อนรุ่มเร่งเร้าหาทางระบาย เขาโอบกอดร่างนุ่มนิ่มที่เย็นชื้นตรงหน้าเข้าสู่อ้อมอก

"ฮืม..." แคมป์ส่งเสียงครางอย่างสุขสม ฝ่ามือที่ร้อนผ่าวล้วงลึกเข้าไปสำรวจสวนลับของหญิงสาวที่ไม่เคยผ่านมือชายอย่างรีบร้อน

"อ๊ะ!" ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่างของพันดาว เธออยากจะหนี แต่ก็หนีไม่พ้น

ร่างกายที่ร้อนระอุของชายหนุ่มกักขังเธอไว้อย่างแน่นหนา และตะบึงตะบอนอยู่บนเรือนร่างของเธออย่างเอาแต่ใจ ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ สติของพันดาวเริ่มเลือนราง

ในที่สุดชายหนุ่มก็ปลดปล่อยออกมา

และสติสัมปชัญญะของชายหนุ่มก็กลับคืนมาพร้อมกัน เขามองดูหญิงสาวแปลกหน้าที่เนื้อตัวเขียวช้ำบนเตียง คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น เขารู้ดีว่าตัวเองมีความยับยั้งชั่งใจสูงมาก การที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ในวันนี้ต้องไม่ใช่เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์เพียงอย่างเดียวแน่ๆ

เห็นได้ชัดว่าเขาโดนวางยาเข้าแล้ว

และคนที่วางแผนเล่นงานเขา ก็คงหนีไม่พ้นผู้หญิงคนนี้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง

"แคมป์..." พันดาวเรียกชื่อแคมป์เสียงแผ่วเบา แต่กลับถูกแคมป์บีบคอเข้าอย่างจัง